“David Byrne’le röportaj yapar mısın? Ama bir saat içinde Taksim’de olman lazım.”
Çiftehavuzlar’daki evinde, miskinliğin pençesindeki birinin, trafiğin en yoğun saatinde gelen bu teklife normal şartlarda vereceği cevap, “Teşekkürler, almayayım” olurdu ama ne yazık ki-aslında iyi ki- şartlar normal değildi çünkü söz konusu olan David Byrne’dü. Hiçbir şart ve koşulda reddedilmesi mümkün olmayan adam. Daha henüz bu bu teklifi geri çevirecek kadar çıldırmamıştım. O gün David Byrne’le röportaj yaparak ilk gazete yazımı yazdım. Sonra kovulana kadar (hala Sezen Aksu'nun albümüne yazmış olduğum kötü eleştiriden şüpheleniyorum :) ) 2 yıl 2 ay, Yeni Yüzyıl gazetesinin müzik sayfasını hazırladım, pek güzel günlerdi.
Yazıları okuyabilmek için ilgili kupüre tıklayınız. Açılan sayfalardaki resimleri dokunarak büyütebilirsiniz.
