Barış Arduç ‘Kuzgun’un karanlığında pırıl pırıl parlıyor

GQ Dergisi'nde yayınlanmıştır. Fotoğraf: Emre Ünal

Barış Arduç'u Kiralık Aşk'la tanıyan kalabalıklar arasında ben de vardım. Bir dizi fakiri olarak, daha önce hiç seyretmemiştim onu. Elçin Sangu başlarda zevkle izlediğim, sonra sapıtan Bir Aşk Hikayesi'nde ilgimi çekmişti (bu iki dizinin ismine bakıp dizi zevkim hakkında yanlış bir kanıya varmanızı istemem 😃), Kiralık Aşk'a da onun hatırına bir bakayım dedim, bu bakış bana Barış Arduç'u kazandırdı. Dizi sabun köpüğü idi ve Kore versiyonunun uyarlamasından orijinal yaratıma geçtikten sonra, özellikle de sonlara doğru artık bilek kestirecek seviyeye gelmişti ve ben Barış Arduç için bayağı kan akıttım. 

Kalbime dokundular, taa derinden...

Tiyatroyla ilişkimi yeniden tesis etme çalışmalarımın henüz başındayken bu oyunu izleyince, biraz afalladığımı itiraf etmeliyim. Galiba mevzuya bayağı üst seviyeden bir giriş yaptım ya da eğer Türk tiyatrosunun genel seviyesi buysa, kendisiyle görüşmediğimiz süre zarfında epey bir şey kaçırmışım.

Muhat(t)abın kim kızım senin?

Muhattap değil muhatap. Lütfen, yalvarıyorum! Nereden çıktı, hangi senaryo yazarı bunu soktu hayatımıza bilmiyorum ama yılların 'muhatap'ı önce diziler yoluyla, ardından hiç beklemediğim kültürlü insanların bile ağzında 't'leri çiftledi.

😂😂